วันนี้ครูเปิ้ลขอพิสูจน์ตัวเองมาเดินทางไกลกับพี่ๆชั้น ป.4 และ ป.3 ระยะทางการเดินไปกลับประมาณ 10 กิโลเมตร และจุดหมายปลายทางของเราอยู่ที่สะพานลำน้ำมาศบ้านหนองกระทุ่ม โดยการเดินทางครั้งนี้เราได้ขอความร่วมมือจากผู้ปกครองในการเดินทางร่วมกับเด็กๆด้วยค่ะ กลุ่มละ 3 คน โดยไม่ให้อยู่ในกลุ่มเดียวกับลูกตังเอง ก่อนเดินทางแต่ละกลุ่มจะมีเพลงและท่าเต้นประจำกลุ่ม ที่จะแสดงให้เพื่อนๆกลุ่มอื่นได้ดูกันอย่างสนุกสนานค่ะ
การเดินทางเริ่มแล้วค่ะ
เราออกเดินทางจากโรงเดินไปทางด้านหลังของโรงเรียนเดินไปเรื่อยเรื่อยๆ ครูเปิ้ลเดินมากับกลุ่ม 2 ชื่อกลุ่มสาบเสือ โดยมีคูณครูแดงเป็นครูประจำกลุ่ม ครูเมย์ และมีผู้ปกครอง คุณพ่อพี่ออสตินและคุณแม่พี่เพลงค่ะ การเดินทางครั้งนี้สนุกๆมากๆเลยค่ะ เราได้เห็นการช่วยเหลือกันในกลุ่ม มีพี่ไอดิน เท้าเพลงโชคดีหน่อยค่ะที่ได้คุณหมอแม่พี่เพลงปฐมพยาบาลเบื้องต้น ไม่งั้นแย่เลยค่ะ แล้วเพื่อนๆในกลุ่มก็ช่วยกันพยุงพี่ไอดินตลอดค่ะ เป็นภาพที่น่ารักมาก ได้ประสบการณ์ในการหลงป่าครูผู้ปกครอง และเด็กๆได้ช่วยกันวางแผนเส้นทางการเดินใหม่ ลองผิดลองถูก มีเสียงบ่นบ้างตามประสา เพราะเหนื่อยมากค่ะ แต่เด็กๆก็มีความสุข และถามครูแดงตลอดทางเมื่อไหร่จะถึง เดินไปเรื่อยๆก็มาถึงสะพานแล้วเราก็เดินข้ามไปไปเห็นกลุ่มที่ 1,3 มาถึงก่อนแล้ว แล้วที่นั่นก็มีผู้ปกครองอีกส่วนหนึ่งมารอ ทำกับข้าว ส้มตำ เป็นกับข้าวมื้อที่อร่อยมากๆเลยค่ะ ทั้งต้มตำ หมูทอด ปลาร้าบอง ปิ้งไก่ย่าง และส้มจี๊ดจากผู้ปกครอง หลังจากทานข้าวเสร็จทุกคนก็พักเอาแรงใต้ร่มไม้เย็นมากเลยค่ะ หลับได้งีบหนึ่งค่ะ แล้วก็เดินทางกลับโดยเดินกลับเส้นทางถนนเส้นเล็กๆหลังบ้านครูยิ้มเป็นถนนที่ทอดยาวไปเรื่อยๆจนถึงหลังโรงเรียนค่ะ
ทำไมต้องเดินทางไกล
ปัจจุบันนี้พ่อแม่เลี้ยงลูกสบาย ไม่รู้จักความลำบาก พ่อแม่ทำให้ทุกอย่าง อยากได้อะไรก็ได้ การเดินทางไกลจึงเป็นเครื่องมือในการเพิ่มขีดจำกัดของความอดทน การเผชิญกับความเหนื่อย การช่วยเหลือ สามัคคี มีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นและธรรมชาติ
ทำเพื่ออะไร......จุดม่งหมายคืออะไร
เพื่อฝึกความอดทน รู้จักความเหนื่อยความยากลำบาก การช่วยเหลือ ความสามัคคี มีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่นและธรรมชาติ
ขอบคุณความอดทน ที่ทำให้เราก้าวผ่าน
ตอบลบ